“İÇİMİZDEKİ HÜLYA” İSHAK EDEBİYAT’TA

Hayatın karmaşası ve karamsarlığı içinde, sanata, edebiyata, müziğe dair girişimlere şahit olmak, heyecan verici. Bize nefes aldıran, bir anlığına da olsa zihnimizi keşmekeşten kurtaran, bizi sanata daldıran atılımlar… İshak Edebiyat, işte bunlardan biri. “Roman öldü mü?”, “Artık eski şairlerimiz mi kaldı?”, “Ülkemizde eleştiri ne gezer?” gibi bizi kısır döngüye sokan ve vakit kaybettiren sorular edebiyat … Devamını oku

AYDINLANAN GECE – “VİCDAN” VARLIK’TA

Geçen gün sabahın beşinde, Ölüm Vadisi’nin ortasında bir yerlerde, güneşin doğuşunu fotoğraflamaya giderken düşündüm; şu yazarlık denen mesele, karanlıkta yola çıkmak gibi. Yalnız arabanın farlarıyla aydınlanan, iki yanı siyah bir örtüyle kaplı, bilinmeze giden bir yol.  Bu yolda ara ara insan, gökte beliren bir yıldıza rastlıyor; ışığı zar zor seçilen, yanıp sönerken renk değiştiren ama … Devamını oku

GENİŞLEYİP DARALAN ZAMANLAR

Son 10 gündür bir proje üstüne çalışıyordum. Bittiğinde “Bugün günlerden ne?” diye sorulsa o anda bilemezdim, bilgisayarımın ekranındaki tarihe bakma ihtiyacı duydum. Zaman bu 10 günlük sürede benim için, Dünya’nın zamanından farklı işlemişti; yaşanan günden çok, projenin bitiş tarihini hedef alarak yaşamıştım. Yazmam gereken hikâyeler bitip zamanın farklı akmış olduğunu anladığımda, bu his beni alıp götürdü; … Devamını oku

SAFİYE ABLA VE BEN – MAHKUM

Ben: Alo, merhaba Safiye Abla! Safiye Abla: Alooo, kızım? Ben: Buradayım Safiye Abla, nasılsın? Safiye Abla: Zeynep hah hah duydum, duydum. İyidir kızım sen? Aman daha biraz önce Numan Abi’ne dedim, Zeynep’i arayalım diye, tam o sırada sen şeeettin… Ben: Ama Safiye Abla, sen aradın beni zaten… Safiye Abla: Aaa kızım nasıl yani? Sen aradın, … Devamını oku

SAFİYE ABLA VE BEN – İKİ ARADA BİR DEREDE

Safiye Abla: Alooo? Zeynep… Kızım? Ben: Merhaba Safiye Abla, nasılsın? Safiye Abla: Kızııım? Yok yani yok, olmadı, yine olmadı… Ben: Ne olmadı Safiye Abla? Safiye Abla: Numan, olmadı diyorum, bak konuşamıyorum kızlan. Bozuk vallahi bozuk bu telefon… Ben: Safiye Abla, duyuyorum ben seni, buradayım! (Bir çıtırtı, bir patırtı, bir hışırdama…) Safiye Abla: (Safiye Abla’nın sesi … Devamını oku

SAFİYE ABLA VE BEN – PİS PİS

Ben: Alo? Safiye Abla: Alooo Zeynep? Ben: Merhaba Safiye Abla! Safiye Abla: Alo Zeynep kızım? Ben: Buradayım buradayım! Safiye Abla: Hah nasılsın? Ben: İyiyim Safiye Abla sağol, sen? Safiye Abla: İi ii n’olsun? İş güç… Evde bişey kalmamış, dedim iniyim çarşıya bişeyler alıyım, Numan Abinin canı balık istediydi, sabahtan erken indim, amaan artık daha geç … Devamını oku

SAFİYE ABLA VE BEN – MAHALLE

Ben: Alo? Safiye Abla: Aloo Zeynep? Ben: Merhaba Safiye Abla! Safiye Abla: Alo Zeynep kızım? Ben: Buradayım Safiye Abla! Safiye Abla: Hah hah oldu duydum duydum… Nasılsın? Ben: İyiyim Safiye Abla sağ ol, sen nasılsın? Safiye Abla: İi ii n’olsun? İş güç… Aman hava nefes alıncak gibi diil vallahi. Diyorum Numan Abine bi klima taktırsak, … Devamını oku

12 İLE TANIŞANLAR

12’yi çıkar çıkmaz alıp hemen okumaya başlayan ve her hikaye üstüne çok güzel yorumlar yazan Çiğdem İskent, bir de 12’nin fotoğraflarını çekip paylaşmış! İşte onlardan bir tanesi… HENÜZ OKUMADIYSANIZ: KESME İŞARETİYLE BÖLÜNMEK

SAFİYE ABLA ve BEN – KİTABIN HAYIRLI OLSUN

İlk deneme… Safiye Abla: Alooo Zeynep? Ben: Safiye Abla? Safiye Abla: Aloooo? Ben: Duyuyor musun Safiye Abla? Safiye Abla: Hah hah şimdi duydum! Ben: Nasılsın Safiye Abla? Safiye Abla: Aloooo? Gitti valla, yine gitti ses… Ben: Safiye Abla, ben duyuyorum seni! Safiye Abla: Oolum Halil, hatlar şey oldu, baksana bi bakiim? Bip bip bip! İkinci … Devamını oku

12 RAFLARDA

Sanırım her doğum sancılı oluyor, her doğum sabır gerektiriyor. 12 de dünyaya gözlerini açabilmek için çok uğraştı, doğup ele avuca gelir olunca beslenip büyüdü, ilk adımlarını atarken birkaç kez yere düşüp kalktı, şimdiyse annesinin kollarından ayrılıp kendi başına yol alıyor; gencecik 12, artık kendi ayakları üstünde duruyor. 12’nin büyüyüp serpilmesinde teşekkür edecek çok kişi var. 12‘yi … Devamını oku